Λες;

 

Πολλοί καλλιτέχνες εδώ και καιρό και σχεδόν κάτω από τη μύτη μας έχουν γιγαντώσει πολλά κανάλια μοιρασιάς μουσικής, ιδεών, εικόνων κτλ. Ίσως η νέα “τάση” αυτή να ήταν και λίγο “αναγκαία” στην αρχή, καθώς οι μεγιστάνες των δισκογραφικών και οι κατέχοντες γενικώς έπαιζαν ανενόχλητοι το δικό τους ταβλάκι, σηκώνοντας στους ουρανούς για ένα καπρίτσιο (ή και μια χούφτα δολάρια) διάφορους άφωνους ατάλαντους που όμως διέθεταν το “από κορμί φωνάρα”, ομορφαίνοντας τις νύχτες και γεμίζοντας κάποιων τις κρεβατοκάμαρες. Και τόσο ταλέντο ήταν στο πηγάδι, φωνάζοντας χρόνια ολόκληρα από το βάθος, αλλά που, μεγάλο το βάθος βλέπεις, απασχολημένα και τα αυτιά…

Και νά σιγά σιγά, κάτι το myspace, κάτι το ίντερνετ γενικότερα, κάτι τα downloads μέσω διαδικτύου και οι ηγούμενοι λάσπωσαν λίγο. Γνωστοί και άγνωστοι καλλιτέχνες άρχισαν να βρίσκονται διαδικτυακά, να ακούν μουσικές συνομήλικων από την άλλη μεριά του πλανήτη, να σνομπάρουν περίτρανα αυτούς που κάποτε κυνηγούσαν για μία “έστω υπό όρους δισκογραφική ευκαιρία”, κάνοντας την κίνηση ματ: Αυτό που ακόμα βρίσκεται στα σπάργανα της γιγάντωσης του και που το υποστηρίζουμε με όλη τη δύναμή μας, καθώς μας επιτρέπει να κάνουμε πράξη την αγάπη μας: Μοίρασαν ελεύθερα το πνευματικό τους έργο στο κοινό, ελέυθερο για download, remix, broadcast, με μοναδική απαγόρευση τη μεταπώληση υπό το όνομα άλλου δημιουργού. Ζητούν επίσης, το μέσον το οποίο χρησιμοποιεί κάτι δικό τους να αναφέρει την πηγή του υλικού, δηλαδή να αναφέρει και τον φουκαρά τον δημιουργό κάπου.

Μπίνγκο. Με αυτόν τον τρόπο επιτυγχάνεται πολύ μεγαλύτερη διαφήμιση, με πιο ορθό τρόπο και πιο απλό σκοπό, χωρίς μπράβους και σωματοφύλακες δικαιωμάτων, χωρίς φόβο και πάθος. “Δε θέλω τη συμπόνοια κανενός” μοιάζουν να φωνάζουν χαρούμενοι οι πιτσιρικάδες, καθώς τα live και τα ελεύθερα κινήματα (όχι μόνο μουσικά), ενώνονται βάζοντας κοινούς στόχους εκτιμώντας τις κοινές τους ανάγκες. Κάποιοι δε γηροντότεροι αλλά “τζόβενα” του sales management υπό το διαδίκτυο, προσπαθούν αραχνιασμένα να επιβάλουν αυτό που έιχαν διδαχθεί, σε μία προσπάθεια να περισώσουν εντυπώσεις ικανότητας και αυτοεκτίμησης. Όχι, οι νέοι δεν κοιμούνται σήμερα. Το αντίθετο μάλιστα. Τη γυάλα την έχουν ήδη ραγίσει και όπου νά’ναι θα ξεχυθούν στη δική τους ζωή, αδιαφορώντας για τις πολιτικές μας, τις στρατηγικές και τους πολυεπίπεδους πολέμους μας. Και καλά θα κάνουν. Με την ευχή μου. Οι μουσικοί και οι παράγοντες έργου γενικότερα που επιθυμούν ελεύθερη διακίνηση, αγκαλιάζονται από το Creative Commons Project. Μή κερδοσκοπικό, θωρακίζει την ίδια την ελευθερία του να έχεις τις αισθήσεις σου ελεύθερες. Το θέμα ήταν πάντα η μουσική. Ποτέ τα φράγκα. Αυτό φοράει κάθε μέρα ο καλιτέχνης.