Βρε καλως τους!!!

του Θοδωρή Παρασκευά*

“Το σύμπαν είναι ένας περίεργος τόπος. Ακόμα και το κενό δεν είναι απόλυτα άδειο. Στην πραγματικότητα είναι μια αυλή στην οποία γίνετε ένας ενεργειακός χαμός. Είναι σύνηθες φαινόμενο να δημιουργούνται από το τίποτε δυο εν δυνάμει σωματίδια, τα οποία δανείζονται ενέργεια από το πουθενά, και είναι αντίθετα μεταξύ τους. Π.χ. ένα ηλεκτρόνιο και ένα ποζιτρόνιο που θα αλληλεπιδράσουν άμεσα και θα εξαφανιστούν, αποδίδοντας την ενέργεια που δανείσθηκαν πίσω στο τίποτα. Φυσικά κάτι τέτοιο συμβαίνει κοντά στον ορίζοντα των γεγονότων μιας μαύρης τρυπάς. Δυο αμέριμνα σωματίδια εμφανίζονται και αλληλεπιδρούν, όμως ο τόπος τον οποίο διάλεξαν για να το κάνουν έχει περίεργες ιδιότητες. Τρεις περιπτώσεις υπάρχουν για τα άμοιρα σωματίδια. Πρώτον, θα αλληλεπιδράσουν και θα εξαϋλωθούν, δίνοντας την ενέργεια πίσω. Δεύτερον, θα πέσουν και τα δυο μέσα στη μαύρη τρύπα, κάνοντάς την λίγο πιο μεγάλη και τρίτον, το ένα σωματίδιο μόνο θα πέσει μέσα της και το άλλο θα ξεφύγει. Εδώ τα πράγματα μπλέκονται! Το ένα σωματίδιο ξέφυγε και η μαύρη τρυπά έχασε λίγη από την εν δυνάμει μάζα της! Η μαύρη τρυπά έπαψε να είναι μαύρη! Ακτινοβόλησε ένα σωματίδιο!” – Το καζίνο στο κέντρο του Γαλαξία

Λογικά λοιπόν, ταυτόχρονα με την δημιουργία αυτού του blog (για να μην πω και αυτού του post, αλλά και κάθε άλλου) θα πρέπει να δημιουργήθηκε και ένα ακόμα αντίθετό του. Έτσι από το πουθενά. Και ο τόπος που διάλεξαν να το κάνουν δεν έχει και τόσο περίεργες ιδιότητες. Τρεις περιπτώσεις υπάρχουν για τα άμοιρα blogs. Πρώτον, θα αλληλεπιδράσουν και θα εξαϋλωθούν, δίνοντας τα Mbs τους πίσω, δεύτερον θα πέσουν και τα δύο μέσα στην blogόσφαιρα, κάνοντάς την λίγο πιό μεγάλη και τρίτον, το ένα μόνο θα πέσει μέσα της και το άλλο θα ξεφύγει.

Και οι τρεις περιπτώσεις έχουν το ενδιαφέρον τους, αλλά εμένα με γοητεύει η τρίτη. Όχι γιατί με ιντριγκάρει το μέσα ή το έξω (άλλωστε που είναι καλύτερα;), αλλά γιατί έτσι θα ακτινοβολήσει η μαύρη τρύπα και ίσως μάθουμε κάτι γι’αυτήν.

Αυτό που με γοητεύει σ’αυτή την ιστορία είναι ότι αφ’ενός αυτό το φαινόμενο το συναντώ διαρκώς στη ζωή μου, τόσο σε ιδέες όσο και σε δράσεις και αφ’ετέρου γιατί είναι παράδοξο. Δηλαδή ναι μεν μπορούμε να βγάζουμε ασφαλή συμπεράσματα μόνο γιά δυάδες (βάση της αρχής της απροσδιοριστίας), αλλά από την άλλη μόνο αν σπάσει η δυάδα μπορούμε να συλλέξουμε μία (έστω μισή) πληροφορία για τη φύση της μαύρης τρύπας, η οποία όμως μας είναι άχρηστη αφού η άλλη μισή με την οποία εξαρτάται απόλυτα, είναι στο σκοτάδι.

Όπως και να’χει σε καλωσορίζω αντίθετο μισό μου, αν κι εσύ τώρα κανονικά θα πρέπει να με διαολοστέλνεις…